કોઈએ રૂમ ભાડે લીધો, તો કોઈએ હોટલને ઘર બનાવ્યું, સવારના 5થી રાતના 12 વાગ્યા સુધી કામ કરતી રહે છે આ મહિલા

Published By : B.K.NEWS DAINIK
Published Date : 2020-04-22 15:23:15
Views : 617
Modified Date : 2020-04-22 15:23:15

ડ્યુટી પર શું રોલ હોય છે?
હું કોતવાલી પોલીસ સ્ટેશનમાં કોન્સ્ટેબલ છું. ક્યારેક ફિલ્ડમાં તો ક્યારેક સ્ટેશનમાં કામ કરવાનું હોય છે. ફિલ્ડ પર લોકોને ગમે ત્યાં જતા રોકીએ છીએ. તેમને સમજાવીએ છીએ, માસ્ક પહેરવાનું કહીએ છીએ. ક્યારેક લોકો અમને ખિજાવવા લાગે છે. તેમ છતાં અમે રિકવેસ્ટ કરીએ છીએ કે અમે આ બધું તેમની ભલાઈ માટે જ કરીએ છીએ.. ઘણી વખત ગુસ્સો પણ આવે છે. ત્યારે અમે ગુસ્સે થઈએ છીએ. પરંતુ ઉદ્દેશ એ છે કે કોઈપણ કોરોનાનો શિકાર નથી.અને કામ દરમિયાન તમારી ભૂમિકા શું છે?

અમારી ફરજ સવારે 7 થી બપોરે 3 વાગ્યા સુધી ચાલે છે. આ સમય દરમિયાન, ઘણી વખત લોકોના ક્રોધનો સામનો કરવો પડે છે. જ્યારે તપાસ માટે રોકવામાં આવે ત્યારે ઘણા લોકો ધમકી આપતા જાય છે કે તમને જોઈ લેશું. સ્ત્રીઓ માસ્ક પહેર્યા વિના બાળકોને લઈ જતી જોવા મળે છે, તેમને રોકીએ તો તેઓ પણ જગડે છે. દરેક વાહનની તપાસ કરવી, સમજાવવું, માસ્ક પહેરવાનું કહેવું, તે બધી અમારી ફરજ છે.અને બહાર શુ રોલ છે?

મારી ડયૂટી ભોપાલના ચાર રસ્તે લાગી છે. ચેકીંગમાં ડયૂટી છે. આખો દિવસ લોકોને સમજાવવામાં અને તપાસ કરવામાં નીકળી જાય છે. ઘણા લોકો સહાય કરે છે અને નિયમોનું પાલન કરે છે. જ્યારથી કોરોનાવાયરસ આવ્યો છે, ત્યારથી મનમાં ડર છે. તડકામાં કપડું બાંધીને ઉભા રહેવાથી પરસેવો પરસેવો થઈ જાય છે. પરંતુ તે હટાવી પણ શકતા નથી. અત્યારે જીવન બહુ પડકારજનક છે.

4) સોનમ સૂર્યવંશી, યાતાયાત સ્ટેશન

અત્યારે ઘરે શુ રોલ છે?
હું એકલી રહું છું. સવારે 7થી 3 ડયૂટી હોય છે. વિભાગે ભોજનની સુવિધા આપી છે પરંતુ હું મારું ભોજન જાતે બનાવું છું જેથી સંક્રમણનો ડર ન રહે. ડયૂટી પછી ઘરે જઈને પોતાને સેનિટાઇઝ કરું છું. પછી ઘરની સાફ-સફાઈ કરીને ડિનર કરું છું. રાત્રે 11 વાગે દિવસ સમાપ્ત થાય છે. હું ગયા વર્ષે જ પોલીસ વિભાગમાં જોડાય હતી. ચિંતામાં ઘરવાળા આખો દિવસ ફોન કર્યા કરે છે. તેમને ટેંશન રહે છે કે હું બહાર જાવ છું.

3) સુમનસિંહ, 23 બટાલિયન

હવે તમે ઘરે શું ભૂમિકા ભજવી રહ્યા છો?
હું સરકારી ક્વાર્ટર્સમાં રહું છું. હમણાં હું ઘરે એકલી છું, કારણ કે લોકડાઉનને કારણે માતા અને ભાઈ ગામમાં ફસાયા છે. હું લોકડાઉન પહેલા આવી ગઈ હતી. એકલા રહેવું ઠીક છે, પરંતુ એકલા રહેવાના પડકારો પણ છે. સવારે 7 વાગ્યે ફરજ શરૂ થાય છે. તેથી જ હું સવારે 5 વાગ્યે ઉઠીને ખાવાનું તૈયાર કરું છું. હું ઘરેથી ચા અને નાસ્તો પણ બનાવું છું, કારણ કે બહાર કંઈ જ મળતું નથી. મા ફોન કરતી રહે છે. તેણી ઘણી વાર રડવા લાગે છે ક્યારે કોરોનાનો અંત આવશે. ટેન્શનમાં રહે છે. મારી પાસે આવવા માંગે છે, પણ આવી શકતા નથી. હું ફરજ પરથી પરત ફર્યા ઘર સાફ કરું છું. પોતાને સેનિટાઇઝ કરું છું. પછી નાના-મોટા કામ પતાવીને ડિનર કરું છું. રાતના 11 વાગ્યે દિવસ સમાપ્ત થાય છે. બીજે દિવસે સવારે ફરીથી તે જ રૂટિન.

2) મીરાસિંહ, 23 બટાલિયન

ઘરે તમારી ભૂમિકા શું છે?

હું સવારે 5 વાગ્યે જાગું છું. કારણ કે સવારે 7 વાગ્યે મારે ડયૂટી પર પહોંચવાનું હોય છે. સવારે બે કલાક ખૂબ જ વ્યસ્ત રહે છે. નહાવું, ઘરની સફાઈ કરવી અને ખાવાનું તૈયાર કરવું. મારે બે બાળકો છે, આઠ વર્ષનો પુત્ર અને તેર વર્ષની પુત્રી. બંને પિતા સાથે ઘરે રહે છે. હું મારૂ પોતાનું ટિફિન લઇને નીકળું છું. અમને ખોરાક આપવામાં આવી રહ્યો છે, પરંતુ ચેપના ડરથી બહારનું ખાતી નથજ. ફરજ પૂરી થાય પહેલા ઘરે નથી જતી. ભાડાની ઓરડી લીધી છે. હું ત્યાં ન્હાવવા અને યુનિફોર્મ વોશ કરવા જાઉં છું. પોતાને સેનિટાઇઝ કરીને ઘરે જાઉં છું. વિભાગે અમને હોટલમાં રહેવાની સુવિધા આપી છે, પરંતુ જો હોટલમાં રહું તો ઘરે બાળકોનું ધ્યાન કોણ રાખશે? તેથી કોરોનાવાયરસનો કિસ્સો સામે આવતા જ અમે ઘરની નજીક ભાડાની ઓરડી લીધી હતી. બાળક અને પતિને સુરક્ષિત રાખવા માટે આ જરૂરી હતું.ભોપાલમાં મહિલા પોલીસકર્મીઓના સંઘર્ષ જણાવતી પાંચ વાર્તાઓ
1) શીલા દાંગી, કોતવાલી સ્ટેશન
ઘરમાં તમારી વર્તમાન ભૂમિકા શું છે?

મારો દિવસ સવારે 6.30 વાગ્યે શરૂ થાય છે. પહેલા બાળકને નવડાવવું છું, પછી હું તૈયાર થાવ છું. આ પછી, પીવાનું પાણી ભરું છું, પતિ અને મારુ ટિફિન બનાવવું છું, ઘરની સફાઇ જેવા તમામ નાના-નાના કામો કરવા પડે છે. પતિ 9 વાગ્યે ઓફિસ માટે રવાના થાય. તે પહેલાં તેમનું ટિફિન તૈયાર કરવું પડે છે. મારું દીકરા હવે 5 વર્ષનો છે. તેને ઘરમાં એકલો છોડી શકતો નથી. દરરોજ ફરજ પર આવતા સમયે, હું બાળકને પતિની ઓફિસમાં છોડી દઉં છું, કારણ કે તેમને ફિલ્ડમાં જવાનું હોતું નથી. તેઓ ઓફિસ પર રહે છે. હું ફીલ્ડ અને ઓફિસ બંને કામ કરું છું. ઘણા લોકોને મળું છું. તેથી, હું દીકરાને મારી સાથે લાવી શકતી નથી. સાંજે 7 વાગ્યે ફરજ પૂરી થયા પછી હું દીકરાને પતિની ઓફિસથી લઈ જાવ છું. કારણ કે પતિ 9 વાગ્યા સુધીમાં ઘરે આવે છે. ઘરે પહોંચ્યા પછી હું પોતાને સેનિટાઇઝ કરું છું. પછી દીકરાને સેનિટાઇઝ કરું છું. યુનિફોર્મ અને દીકરાના કપડાં ધોવ છું. પછી હું રાત્રિભોજન તૈયાર કરવા જાઉં છું. પતિ આવ્યા પછી અમે સાથે ખાઈએ છીએ. રાત્રે 12 વાગ્યે સુઈ જઈએ છીએ. 6 કલાક પછી ફરીથી ઉઠવાના ડરના કારણે થોડા કલાકો શાંતિથી ઊંઘવાનો પ્રયાસ કરું છું. બીજા દિવસે ફરીથી તે જ રૂટિન.તે ઘર પણ સંભાળી રહી છે અને ફરજ પણ નિભાવી રહી છે. તેમને બાળકોની દિવસ-રાત ચિંતા છે અને કર્તવ્યનો પણ અહેસાસ છે. તેમનું જીવન સવારે 5 વાગ્યે શરૂ થાય છે, જે રાત્રે 12 વાગ્યા સુધી ચાલે છે. આ સમય દરમિયાન, તેઓએ ઘરની તમામ કામગીરી ફરજ સાથે કરવાની હોય છે. જે ઘરે અને બહાર બંને જવાબદારીઓ નિભાવી રહ્યા છે, તેમાંથી એક ઓફિસરે પોતાને અને પરિવારને સુરક્ષિત રાખવા માટે રૂમ ભાડે રાખ્યો છે. આજે આપણે મહિલા પોલીસકર્મીઓની વાર્તા જણાવી રહ્યા છીએ, જેઓ ખાકી યુનિફોર્મમાં કોરોનાવાયરસને હરાવવા માટે જ વ્યસ્ત છે અને તે સાથે જ મુશ્કેલ સમયમાં તેમના પરિવારોને પણ સંભાળી રહ્યા છે.અને કામ દરમિયાન તમારી ભૂમિકા શું છે?

26 માર્ચથી ફીલ્ડ ડ્યુટી લાદવામાં આવી હતી. દરેક વ્યક્તિ જુદા જુદા પોઇન્ટ પર તપાસ કરી રહી છે. અમારે એ જોવાનું છે કે કોણ ક્યાં જઈ રહ્યું છે. કોઈ વગર કારણે તો ફરતું નથીને. મેં મેથ્સમાંથી એમએસસી કર્યું છે અને પોલીસ ક્ષેત્રમાં આવી છું. હું લોકોને પ્રેમથી સમજાવવાની મેનેજ કરું છું. હું તેમને બહાર નીકળવાના ગેરફાયદા અને ઘરે રોકાવાના ફાયદાઓ કહું છું. મોટાભાગના લોકો સમજે છે. કેટલાક લોકો મિસબિહેવ પણ કરે છે. હવે અમે પણ કાર્યવાહી શરૂ કરી દીધી છે. કેટલાક લોકો જુદા જુદા બહાના આપીને રવાના થવાનો પ્રયત્ન કરે છે. કોઈ પેટ્રોલ લેવાનું કહે છે તો કોઈ રેશન લેવાનું કહે છે. અમે બધાને વિનંતી કરીએ છે કે ઘરની બહાર ન નીકળો. આઠ કલાક રસ્તા પર તડકામાં નોકરી કરવી એક પડકાર છે.અને બહાર શુ રોલ છે?

હું સવારે 10 થી સાંજના 6 વાગ્યા સુધી ફરજ પર છું. સૌથી મોટો પડકાર એ છે કે તડકામાં ઉભા રહેવાનું હોય છે. હું મારી ડયૂટી એમ.પી. નગર પોલીસ સ્ટેશનના આગળના ચાર રસ્તા પર કરું છું. હું મારા કામનો ખૂબ આનંદ લઈ રહી છું. અમે ખાલી રસ્તાઓના ફોટોગ્રાફ લઈએ છીએ. ચા પીતા સમયે સેલ્ફી લઈએ છીએ. લોકોને પ્રેમથી સમજાવીએ છીએ. ઘણા લોકો ગુસ્સે પણ થાય છે. એક ડોક્ટરને ખીજાયા હતા કે હું દરરોજ અહીંથી જાવ છું અને તમે મને દરરોજ રોકો છો. હવે અમે કોને ઓળખી શકીએ. લોકોને રોકીને તેમને પૂછવું એ જ અમારું કામ છે.

5) પલ્લવી શર્મા, એમપી નગર સ્ટેશન

ઘરમાં શું રોલ છે?

હું મૂળ સિહોરની છું. ભોપાલમાં કોઈ પરિવાર નથી. અહીં વિભાગે હોટલમાં રોકાવાની વ્યવસ્થા કરી છે. કોઈએ ઘરે જવું પડતું નથી, ફક્ત તે લોકો જ ઘરે જાય છે જેઓ સ્થાનિક હોય છે. હું હોટલના રૂમમાં જ રહું છું. ખાદ્ય વિભાગ જે પણ પ્રદાન કરે છે, હું તે જ ખાઉં છું. પરિવારના સભ્યો ખૂબ તણાવપૂર્ણ છે. તેઓ ફોન કર્યા કરે છે. ચિંતા કરે છે, પરંતુ મારે પણ આ મુશ્કેલ સમયમાં પોતાની ફરજ નિભાવવાની છે. માતા ખૂબ જ ટેંશનમાં છે. તે દિવસમાં ઘણી વખત ફોન કરે છે, પરંતુ ડ્યૂટી મારા માટે પ્રથમ છે.